Tebriz’den İsfahan yoluna düştüğümüzde yaklaşık 1000 km gideceğimizin farkında değildim. Azerbaycan coğrafyasından güney doğuya doğru ilerlediğimizde geniş bozkırlar, kurak araziler bizi bekliyordu. Bitmek bilmeyen uzun yolda etrafı seyrettikçe Faruk Nafiz’in şiiri dökülüyordu dudaklarımdan: “Yol, hep yol, daima yol… Bitmiyor düzlük yine. Ne civarda bir köy var, ne bir evin...