Karanlık dünyamın yorgun yüzüyle yazıyorum… Boynunda gerdanın, saçlarında taçınla, Yine güzelliğinle göz kamaştırıyorsun İSTANBUL Ben, sensiz İstanbul’a aşığım Kör ve sağır dünyamın tükenen kimliğiyle yazıyorum… Batan güneşin ardından, mehtabının sessizliğiyle, Yine yorgun savaşçı misali aydınlatıyorsun İSTANBUL Ben, sensiz İstanbul’a aşığım Asi ve mavi olan dünyamın isyankâr olan yüreğimle yazıyorum… Bugün...